Yurt dışında verilen boşanma kararı Türkiye'de kendiliğinden geçerli olmaz; nüfusa işlenebilmesi için kararın tanınması gerekir. Tanıma, MÖHUK m.58 ve m.50–54'teki koşullara (kesinleşmiş yabancı ilam, kamu düzenine aykırı olmama, savunma hakkının ihlal edilmemiş olması) bağlıdır ve tanımada karşılıklılık şartı aranmaz. Türk mahkemesi kararın esasını yeniden inceleyemez (révision au fond yasağı). Belirli şartlarda boşanmanın tanınması, mahkemeye gitmeden Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27/A ile idari yoldan (konsolosluk/il nüfus müdürlüğü) da yapılabilir.
Yabancı mahkeme boşanma kararı tanıma tenfiz dilekçesi örneği. Yurt dışı boşanma kararının Türkiye'de geçerli olması için yapılması gerekenler.
Yurt dışında boşanan Türk vatandaşları çoğu zaman şaşırır: yabancı mahkeme kararı elinde olduğu hâlde Türkiye'de hâlâ "evli" görünmektedirler. Bunun nedeni, yabancı mahkeme kararlarının Türkiye'de kendiliğinden hüküm doğurmamasıdır. Boşanma kararının Türk nüfus kütüğüne işlenebilmesi için kararın tanınması, kararın icra gerektiren kısımlarının (nafaka, tazminat, mal paylaşımı gibi) Türkiye'de uygulanabilmesi için ise tenfizi gerekir. Bu yazıda tanıma ile tenfiz arasındaki farkı, MÖHUK'taki koşulları, güncel Yargıtay yaklaşımını ve mahkemeye gitmeden yapılabilen idari tanıma yolunu açıklıyoruz.
Tanıma ve tenfiz nedir? Fark nerede?
Tanıma, yabancı mahkeme kararının Türkiye'de kesin delil ve kesin hüküm olarak kabul edilmesidir; boşanmanın nüfusa tescili için tanıma yeterlidir. Tenfiz ise kararın Türkiye'de icra edilebilmesini (örneğin nafakanın veya tazminatın tahsilini) sağlar. Salt boşanma ve nüfus kaydının düzeltilmesi isteniyorsa tanıma; kararın para/edim içeren bölümlerinin Türkiye'de uygulanması isteniyorsa tenfiz gündeme gelir. MÖHUK m.58, tanımada tenfizden farklı olarak karşılıklılık (mütekabiliyet) şartının aranmadığını düzenler; bu, tanımayı tenfize göre daha kolay hâle getirir.
Tanıma-tenfiz koşulları (MÖHUK m.50–54)
Yabancı mahkeme kararının kesinleşmiş olması (kesinleşme şerhi/belgesi gerekir).
Kararın Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması.
Kararın Türk kamu düzenine açıkça aykırı olmaması (MÖHUK m.54/c).
Aleyhine karar verilen tarafın savunma hakkının ihlal edilmemiş olması (usulüne uygun tebliğ ve temsil).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, tanıma-tenfiz uyuşmazlıklarında yabancı mahkeme kararında savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığının ve MÖHUK m.50 ile devamındaki koşulların oluşup oluşmadığının incelenmesi gerektiğini belirtmiştir (Yargıtay 2. HD, E.2024/27 K.2024/2253).
Türk mahkemesi kararın esasını yeniden inceleyemez
Tanıma-tenfizde en önemli ilkelerden biri, Türk mahkemesinin yabancı kararın esasını yeniden yargılayamayacağıdır (révision au fond yasağı). Yani mahkeme, "boşanma haklı mıydı, kusur kimdeydi" gibi maddi bir denetim yapmaz; yalnızca tanıma-tenfiz koşullarının bulunup bulunmadığına bakar. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi bu ilkeyi açıkça vurgular: yabancı mahkemenin hukuku yanlış yorumlaması ya da uygulaması tek başına tanıma-tenfize engel değildir; tanıma-tenfiz istenen mahkeme, yabancı mahkemenin üst mercii gibi davranamaz (Yargıtay 2. HD, E.2023/5961 K.2023/6508). Bu ilke, tarafların "karar yanlış verildi" gerekçesiyle esasa girmesini engeller.
Pratik sonuç: Tanıma-tenfiz davasında tartışılacak şey kararın doğruluğu değil, koşulların (kesinleşme, kamu düzeni, savunma hakkı) sağlanıp sağlanmadığıdır.
Boşanmanın yanındaki velayet ve nafaka: bölünebilir mi?
Yabancı boşanma kararı çoğu zaman velayet, nafaka ve tazminat gibi ek hükümler de içerir. Bu hükümlerin her biri ayrı ayrı değerlendirilebilir. Nitekim Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bir dosyada boşanma kararının tanınması ve tenfizi yönünden kabul kararı verilmesini yerinde bulurken, velayete ilişkin kısım bakımından ayrı bir sonuca (karar verilmesine yer olmadığına) ulaşılabileceğini kabul etmiştir (Yargıtay 2. HD, E.2023/8407 K.2024/2047). Bu nedenle dava dilekçesinde hangi hükümlerin tanınmasının/tenfizinin istendiği açıkça belirtilmelidir. Tenfiz edilen nafakanın sonraki yıllarda güncellenmesi ayrı bir konudur; hükümdeki endekse göre artışı hükümdeki endekse göre nafaka artışı hesaplama aracımızda görebilirsiniz.
Mahkemeye gitmeden idari tanıma yolu
Her boşanma için dava açmak zorunlu değildir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27/A, belirli şartlarla yabancı ülke adlî veya idarî makamlarınca verilen boşanma kararlarının idari yoldan — yurt dışında konsolosluklara, yurt içinde il/ilçe nüfus müdürlüklerine başvurularak — nüfusa tescilini mümkün kılar. Bu yolun kullanılabilmesi için tarafların birlikte başvurması, kararın kesinleşmiş olması ve düzenlemede aranan diğer şartların sağlanması gerekir. Şartlar sağlanmıyorsa (örneğin taraflardan biri karşı çıkıyorsa) klasik tanıma-tenfiz davası açılır.
Hangi belgeler gerekir?
Yabancı boşanma kararının aslı ve onaylı tercümesi
Kararın kesinleştiğine dair şerh/belge ve tercümesi
Apostil şerhi veya konsolosluk onayı
Kimlik/nüfus belgeleri ve vekâletname (avukatla takip hâlinde)
Görevli ve yetkili mahkeme
Tanıma-tenfiz davalarında görevli mahkeme kural olarak aile mahkemesidir. Yetki bakımından, MÖHUK'a göre kendisine karşı tenfiz istenen kişinin Türkiye'deki yerleşim yeri; yoksa sâkin olduğu yer; bu da yoksa İstanbul, Ankara veya İzmir mahkemelerinden biri yetkilidir. Doğru mahkemenin seçilmesi, sürecin gecikmeden ilerlemesi için önemlidir.
Tanıma ile tenfiz karşılaştırması
| Konu | Tanıma | Tenfiz |
|---|---|---|
| Amaç | Kararın kesin hüküm veya kesin delil olarak kabulü (ör. nüfusa boşanmanın işlenmesi) | Kararın Türkiye'de icra edilebilmesi (ör. nafaka, tazminat tahsili) |
| Karşılıklılık şartı | Aranmaz | Aranır |
| Diğer şartlar | Münhasır yetki, kamu düzeni, savunma hakkı | Aynı şartlar |
| Dayanak | MÖHUK m.58 | MÖHUK m.54 |
Yabancı ülke adli veya idari makamlarınca verilen boşanma kararları, belirli koşullarla mahkemeye gitmeden nüfus müdürlüğü aracılığıyla idari yoldan da tescil ettirilebilir (5490 s.K. m.27/A).
Sık yapılan hatalar
Kesinleşme şerhi olmayan kararla başvurmak.
Yalnız kararın tercümesini sunmak.
Savunma hakkı ve tebligat sorunlarını önceden incelememek.
Yabancılar Hukuku konu haritası
Bu alandaki diğer rehberlerimiz ve araçlarımız:
- Yabancı Çalışma İzni 2026 Şartları ve Başvuru Dilekçesi Örneği
- Yabancıların Banka Hesabı Açması Süreci ve Talep Dilekçesi Örneği (2026 Güncel)
- Yabancıların Türkiye'de Evlenmesi Şartları ve Başvuru Dilekçesi Örneği
Dosyanıza özel değerlendirme için Yabancılar Hukuku hizmeti sayfamızı inceleyebilirsiniz.
İlgili rehberler ve hizmetler
Yeniden evlenmeyi planlayan yabancı taraflar için yabancıların Türkiye'de evlenmesi yazımıza; boşanma sürecinin genel çerçevesi için Aile Hukuku hizmeti ile Bakırköy boşanma avukatı sayfalarımızı inceleyebilirsiniz. Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; tanıma-tenfiz koşulları ve idari tanıma imkânı somut olaya göre değiştiğinden, dosyanız için hukuki destek alabilirsiniz.
Tanıma-tenfiz davasının açılacağı yer ve İstanbul'daki aile mahkemesi düzeni için İstanbul boşanma avukatı sayfamız incelenebilir.
Sık sorulan sorular
Yabancı mahkeme boşanma kararı Türkiye'de kendiliğinden nüfusa işlenmez. Kararın tanınması veya tenfizi için şartlara göre dava ya da nüfus müdürlüğü başvurusu gerekebilir.
Tarafların belgeleri eksiksiz sunması ve karşı tarafın itiraz etmemesi halinde süreç daha kısa tamamlanabilir. Tebligatın yurtdışına yapılması süreyi uzatabilir.
Çoğu durumda yabancı mahkeme kararının kesinleşme şerhi ve apostil/onay işlemleri gerekir. Belgelerin yeminli tercüme ve noter onayıyla sunulması beklenir.
Evet, ancak tebligat usulüne uygun yapılmalıdır. Adresin yurtdışında olması davayı engellemez; sadece tebligat sürecini uzatabilir.
Hayır. Tanımada MÖHUK m.54/1-a'daki karşılıklılık şartı uygulanmaz (MÖHUK m.58/1); yalnızca tenfizde aranır.
Evet, koşulları varsa. Yabancı ülke makamlarınca verilen boşanma kararları, taraflarca birlikte veya belirli hâllerde tek taraflı başvuruyla idari yoldan nüfus kütüğüne tescil edilebilir (5490 s.K. m.27/A).
Hukuki dayanaklar
- 5718 sayılı MÖHUK m.50–59 (tenfiz ve tanıma koşulları)
- 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27/A (boşanmanın idari yoldan tanınması)
- Yargıtay 2. HD, E.2024/27 K.2024/2253 (savunma hakkı ve tanıma-tenfiz koşulları)
- Yargıtay 2. HD, E.2023/5961 K.2023/6508 (yabancı kararın esası yeniden incelenemez — révision au fond yasağı)
- Yargıtay 2. HD, E.2023/8407 K.2024/2047 (boşanmanın tanınması kabul, velayet yönünden ayrı değerlendirme)




Soru ve yorumlar
Yorumlar, moderasyon onayından sonra yayımlanır.
Henüz yayımlanmış yorum bulunmuyor.